Weervrouwtje

Marten Toonder. Eén van zijn vele wonderlijke personages is een ouderwets en volledig in het zwart en geklede figuur, een soort Mormoon of Amish. Een grenzeloze zwartkijker. Zijn naam weet ik ook niet meer. Pastuiven Verkwil geloof ik. Hij loopt, ook bij stralend weer, altijd met opgestoken paraplu. Onder die paraplu regent het. Zijn kleren druipen, aan zijn neus hangt altijd een druppel.

Met J is het precies andersom. Wanneer zij met haar kar met huis-aan-huis-reclame de wijk intrekt, breken de wolken open. Of op z’n minst houdt het op met regenen. Zij is niet het vrouwtje uit het weerhuisje, dat alleen buiten komt als er mooi weer verwacht wordt. Wanneer J buiten komt is het mooi weer.
Blijf dicht bij haar.

Advertenties