Pindakaas met

Wat ook heel lekker is: pindakaas met donkerbruine basterdsuiker. En met pure hagelslag smaakt het naar pindarotsjes en naar meer. Wij waren thuis kennelijk niet de enigen die pindakaas combineerden met zoetigheid. Een bekende pindakaasfabrikant meende een gat in de markt te dichten met een zoete pindakaas. Dat moest wel verantwoorde zoetigheid zijn. Het werd pindakaas met honing. Kant-en-klaar uit de pot. Niet te vreten man.
Zo kwam er ook pindakaas ‘met stukjes noot’, grofgemalen pinda’s dus. Dat is geen pindakaas. Het is alsof je pinda’s eet waar al eerder iemand op heeft zitten kauwen. Omdat ze weken hebben liggen weken in de olie.

Eind jaren ’70, tijdens de opbloeiende VegetariesMakroBiologieseGolluf, at je bruinbrood. Grofvolkoren, meergranen, met maan- of sesamzaad, maïs of palmpitten. En ‘gezond’ beleg: pindakaas.
Zo werd pindakaas de basis voor de lekkerste combinaties:
– Met sambal.
– Met sambal en ui-ringen.
– Met ketjap; met ketjap en ui-ringen.
– Met sambal en ketjap en ui-ringen.
– Met ui-ringen.
– Met komkommer; met komkommer en ui-ringen.
– Met kaas; met kaas en komkommer; met kaas en komkommer en ui-ringen.
– Met geroosterd sesamzaad; met maanzaad; met geroosterde palmpitten. Al of niet met ui-ringen.
– Met een combinatie van al het bovengenoemde. (Want wij begonnen toen al met niet te willen kiezen, wat nemen wij de tieners van nu dan eigenlijk kwalijk?) Vergeet ook híerbij die ui-ringen dus niet.
– Of natuurlijk gewoon: met-zonder.

Advertenties