Pfff

About tweetaligheid
Ik kreeg daar behoefte aan omdat ik behalve mijn stukjes en poesierijmpjes wat meer (typo-)grafisch spul wilde tonen. Daarin zit redelijk veel en af en toe uitsluitend Engels. Dat engels komt uit een verleden waarin ik tamelijk veel engelstaligen kende. Musici en dansleraren uit de (jaja, goede, oude) Folk-tijd, en tot voor kort collega’s, opdrachtgevers, leveranciers. Het is een taal waarmee je leuk kunt spelen. Bovendien kom ik op andere sites juweeltjes tegen die het vermelden waard zijn. Zoveel mogelijk in hun eigen context. Kortom, ik sprak met kenners. Ben 2-talige sites gaan bekijken. Vond een manier. Zat opeens met 2 netjes gekoppelde, vrijwel identieke blogs. Moest ik alles 2 x doen. Kreeg steeds meer overlappingen en steeds grotere hoofdpijn. Onze zuiderburen kunnen er alles over vertellen. Maar nee, kannet-zellef-wel, vond ik. Niet dus. Prutswerk, geknoei (daar is een heel mooi engels woord voor, waarover misschien later). Stoppen met die handel.

Ik ben gaan fietsen. Rijdend door de Planciusstraat zag ik naast mij uit een ooghoek die prachtig glanzende, perfect parallelle tramrails. Passeerde onder de juiste hoek de wissel die weer opging in dat ene spoor. Een koud kwartje viel. Ik had het, dank aan Lijn 3.

‘Om een hoekje’ denken. Ik heb het geleerd van een dierbare vriend. Het is de enig juiste manier om een vijf-stippen-cryptogram op te lossen. Ook om een standaardwerk van 3.000 pagina’s te schrijven over de paperclip. Maar onbevoegden wordt het afgeraden.

Ik ben een warhoofd, dus waarom geen warblog?

.

Advertenties