Hondenbaan

Het komt met bakken uit de hemel. Hondenweer. Dan doet men de hond de deur uit en die vooral ook achter hem dicht. Die weet best waar -ie schijten wil. Even een dag zonder strontzakjes. Even niet voor schut lopen. Maar: na regen komt zonneschijn en na de honden (soms) de Gemeente.
Geronk van het karretje klinkt door de straat. Mooi glanzend oranje-met-groen karretje. Sierlijk eromheen kronkelt een armdikke stofzuigerslang.
Gezang van de inzittende stijgt boven het motorgeluid uit. Een grote, gezette man in een eveneens oranje-met-groene overall. Hij heeft duidelijk een gezond en vrolijk makend ambt: drollenzuiger bij Stadsdeel West.
Aan het eind van de straat gekomen keert hij en rijdt terug. Hij heeft poolshoogte genomen en zal nu aan het werk tijgen, vermoed ik. Geheel in zijn hymnen opgaand verdwijnt hij echter onverrichter zake de hoek om. Het geluid sterft weg.
Ik tel er inmiddels vijf. Twee ervan meterslang uitgesmeerd door zijn collega van het veeg-zuig-wagentje, later op de dag. De regen is opgehouden, de zon breekt door. De stank ook. Ramen en deuren gesloten houden!

Advertenties