Benen (v), mooie

Half vier in de ochtend, nieuwjaarsdag. Ik ben wat gaan lopen om de nevels van muziek, tabak en alcohol kwijt te raken. Het is pikkedonker en nagenoeg doodstil. Ergens achter me parkeert een auto. Een portier slaat dicht, geluid van hoge hakken. Tik-tik-tik. Zonder te kijken, binnen één microseconde, weet ik: Vrouw, jong. En ik ben ook maar een jongen dus het laat me niet koud. Want mannen vinden een vrouw op hoge hakken sexy. Maar waarom? Ze wordt er beslist niet mooier van. Vrouwen op hoge hakken hebben spillebenen. Luciferhoutjes.

Geloof je het niet? Dan even een spoedcursus modelstudie. Vraag een hoog-gehakte vriendin om voor je te poseren. Eentje die niet de hele dag in de auto zit maar fietst en loopt of een beetje sport. En als het kan in aan maillot of legging. Nee, het is niet voor een foto of filmpje. En je gaat alleen maar naar haar kijken, dus aankomen niet.
Stel haar op voor een neutrale wand, en profil. Op haar hakken. Ze moet stabiel maar ontspannen staan. Hoofd rechtop, schouders naar achter, rug recht, armen langs het lichaam, voeten in de tien-voor-twee-stand. Trek een streepje op de wand ter hoogte van haar kruin.
Ga zitten en kijk.

Om op hoge hakken ontspannen rechtop te kunnen staan moet haar hele lichaam zich aanpassen en dat is nou precies de bedoeling. Hoofd en schouders moeten verder naar achteren dan normaal. Haar bh trekt strak, haar borsten komen omhoog en bollen op. Zijn het ineens tieten. Haar onderrug trekt hol omdat haar bekken naar voren kantelt. Zo komt ze dus aan dat lekkere kontje. Knijp er niet in want je hebt het beloofd, en ook díe spieren zijn aan ’t werk. Haar buik bolt en de navel vraagt om aandacht. Ook lijkt haar bovenlijf iets korter, waardoor haar benen, in combinatie met op-de-tenen-staan, langer ogen: Barbie. Verder omlaag. Ze moet de spieren aan de voorkant van haar dijen aanspannen, omdat haar kuiten dat niet meer kunnen want die zijn weg en onder de knie is haar legging een beetje leeg. De knieschijven gaan schuinstaan en maken een Lelijke hoek met haar nu strakke schenen. Haar hielen steken uit naar achteren, de gespannen achillespees tekent zich scherp af. De enkelbanden trekken strak en maken de enkels hoekig.
Ziehier het blanke, Westerse schoonheidsideaal, waarbij alles boven de schouders en onder de knie nooit meetelt: Hoge ronde borsten, kort lijf, babybuikje, strak kontje. Jammer dat ze niet blond is. Nu alleen nog een strak rokje.
Strak. Dat is het woord.

En nu die hakken weg.
Je hebt haar gezien zoals je haar als man móest zien. En dus, ik ken je langer dan vandaag: waarschijnlijk niet meer dan genoemde borsten, buik, billen en dijen. Dat is niet niks, maar lang niet alles. Kijk maar weer.
Zonder hakken. Kijk naar het streepje op de wand: ze is nauwelijks kleiner dan met hakken. Maar alle strakheid is verdwenen.
Geen enkele rechte lijn. Geen pin-up-borsten. Zacht welvende, bijna platte buik, om alle hooggehakte vrouwen jaloers te maken. Ontspannen billen die er wezen mogen en met een lief boogje overgaan in de dijen. Geen uitstekende knieën. Geen overspannen enkels. Alles aan haar is rond en zacht. En, ik zie ik zie wat jij niet zag: kuiten. Ronde. Laat haar maar eens op haar tenen staan: juist, kuiten. Met spieren erin. Kuiten die het zélf doen. Kijk toch eens! Laat haar lopen, rennen, fietsen, dansen, springen. Met díe benen. Mooi hè?
Maar ja. Buiten, onder het open raam: tik-tikke-tik…
Hooguit twintig, weten wij dan al.

Advertenties