Poetsen

Wil je tegenwoordig een beetje strak voor de dag komen, qua gebit dus, dan staan er in de badkamer toch al gauw 3 tubes tandasta. Eén voor witte tanden, één voor strálend-witte tanden en één voor gezonde tanden. Verstandige mensen nemen er dan ook nog één extra voor gezond-roze tandvlees. Ik kom er trouwens ook niet echt achter in welke volgorde je ze, minstens tweemaal per dag, moet gebruiken. Een tijdrovende onderneming en tamelijk begrotelijk vandaag de dag, gezien de zorgwekkende kunduz-plannen met de zorg. En ik zit de laatste tijd toch al veel vaker te rekenen dan mij lief is: geen muntjes meer in de koffer van de zanger-met-gitaar-en-mondharmonica-met-elke-dag-Hotel-California voor de ingang van de Jumbo; boodschappen alleen nog bij de Jumbo; krant gratis lezen in krisiskafé ‘Tergstemoetnogkomen’; nog maar 7 dagen per week naar de kroeg; één pakje shag per dag minder. Dus ik nam een besluit: Zeep. Gewoon zeep. Je weet wel, uit grootmoeders tijd. Goedkoop in aanschaf, veel voordeliger in gebruik. Weg tandplak, weg nicotine-aanslag: ‘Reinigt en ontvet en wast hygiënisch schoon. Voor een glanzende vaat. Buiten bereik van kinderen houden.’ Schuimbekken? Vieze smaak? Niet zeuren nou, gewoon goed spoelen (in het laatste spoelwater een eetlepel spiritus toevoegen voor een streeploos resultaat) en daarna een handvol drop of een kaneelstok. Afsluiten met een Gauloise zonder filter.

Advertenties