Mus

dakloze op Zoutkeetsplein

Een dakloze. Op een middag, op het bankje onder de boom van het buurtplein zit hij te roken. Zijn fiets half bedolven onder een vracht spullen, tassen en zakken, met touw aaneengebonden. Om zijn hoofd met petje een geruite sjaal. Een zware zwarte baard met zilveren punten erin. Een plukje middenin z’n snor blinkt goudgeel van de nicotine in de herfstzon.
Daklozen, zwervers, dolende zielen en andere afgedankten – ze doen me soms denken aan mussen. De stadsmussen van de beschaving. Beschaving, wat heet? Het kan je zomaar boven het hoofd hangen, daar zijn veel boeken over. ‘Van miljonair tot krantenjongen’, iets in die geest. Voor je het weet word je ’s morgens wakker in een kartonnen doos. Ze draaien in Den Haag wel vaker aan ‘knopjes’ waar ze helemaal niet aan mogen zitten. En op een dag keert de flappentap je, na een bitse mededeling over je saldo, de rug toe…

Advertenties