Zin

Houd op met zeuren. Zinloos geweld bestaat niet. Voor de dader heeft geweld wel degelijk zin. Woede, frustratie en agressie zijn uitgeleefd. In één klap wereldberoemd. Duizenden zullen lijden: als straf voor wat we hebben laten gebeuren geen activiteiten meer. ‘Grote verslagenheid en ongeloof’. ‘Tijd voor bezinning’. Het moet ‘verwerkt’ worden. We moeten ‘er iets mee doen’. ‘Stille’ tochten met fakkels, theelichtjes en lieveheersbeestjes. Een monument. Wekenlang hele krantenpagina’s, avondvullende tvreportages met deskundigen, diepte-interviews met familie van dader en slachtoffer. Twitter. Een massaal bezochte begrafenis van een of meer Martelaars. Vervolgens willen we alles van de dader weten: wat voor vrienden hij heeft, wie zijn favoriete sportheld of dj is, of hij ook zo van dieren houdt. Dan mag hij in de rechtszaal in een glazen kooi en zijn foto gaat het universum door. En of we alsjeblieft (hij is aan ’t eind van de rit plotseling weer een Mens, toch) naar hem mogen luisteren, in een hoorcollege of zo. Zo is Zinloos Geweld amusement, circus, net als oorlog.
Soms pleegt een dader zelfmoord na zijn gruweldaad. Dát is pas zinloos zou je zeggen. Maar nee: ‘nooit zullen wij de volledige waarheid weten’ en blijven wij er ons hele leven ‘mee zitten’. Hij zal niet vergeten worden.
Zo zinvol is geweld.

En daar kun je natuurlijk mordicus tegen zijn, dat ben ik ook. Maar zolang we onze buren blijven uitsluiten en vernederen, naar de verkeerde mensen blijven luisteren, de verkiezing van onze volksvertegenwoordiging niet serieus meer nemen is dit tamelijk Zinloos.

Advertenties