Dolph

Eigenlijk heette hij Rudolph. Genoemd naar zijn vader, Rudolph jr, die weer genoemd was naar zíjn vader, Rudolph. Die ph begon hem op den duur te ergeren. Een beetje oubollig. Zijn vader beaamde dat maar legde uit dat hij het wel een mooie familietraditie vond: ‘je overgrootvader heette weliswaar Willem, omdat zijn oudere broer al een Rudolph was, maar je bet-overgrootvader was weer een Rudolph. Zodoende.’ Natuurlijk waren zijn ouders hem vanaf z’n geboorte gewoon Dolf gaan noemen, daar niet van, maar bij officiële zaken was het steeds weer: ‘eh… met ph’, met als reactie zo’n beleefd ingehouden lachje. Zijn inmiddels overleden grootouders plachten hem jaarlijks een verjaardagskaart te sturen met ‘van harte gefeliciteerd, lieve Dolph!’ (Nog vroeger was het zelfs Dolphje.) Die kaarten had hij niet na wat biertjes aan zijn vrienden moeten laten zien. Het was wel lachen geblazen, maar vanaf toen heette hij Dolph. Pesterige meisjes spraken de ph ook letterlijk uit: Dolphù. Boven alle e-mail van bekenden stond ‘Hey Dolph’, ondanks de fake-naam van zijn account.
Op zijn achttiende, hij was het schijtzat, nam hij een besluit. Langs alle beschikbare kanalen deelde hij de wereld mee dat hij voortaan niet meer zou reageren op zaken die gericht waren aan ene Dolph: voortaan was hij Ruud. Ruud, Rudy en nog eens Ruud!!! De allereerste reactie hierop opende enthousiast met:
Hi Ruudt,

Advertenties