Franciscus de Rode

[ In een eerste brief aan kerkbestuurders, geestelijken en gelovigen hamerde Franciscus deze week op de verplichting van rijken om armen te helpen en haalde hij ook flink uit naar de consumptiemaatschappij, de ‘tirannie’ van de financiële markten en de ‘economie van de buitensluiting’: ‘Tegenwoordig wordt alles bepaald door de wetten van de competitie en survival of the fittest, waarbij de machtigen zich voeden ten koste van de machtelozen’, schreef paus Franciscus, waarmee hij zich neerzette als anti-kapitalist: ‘Zo’n economie vermoordt.’ ]*

Hiervan gaat, o nostalgie, mijn hartje toch even sneller kloppen. Ik hoor de taal van onze vaders weer. Zie de krantenkoppen in De Waarheid. Hoor opnieuw de woede in de stemmen van onze kameraden in de demonstraties, waarin ik als klein jongetje meeliep met mijn ouders. Oh het klapperen van de spandoeken boven onze hoofden en ah die schitterende rode vlaggen!

Want ik vind het inmiddels stiekem wel weer eens tijd worden voor wat communistisch geluid in de politiek. Zonder rode vlaggen dan, niet schrikken, ik heb bijgeleerd.
Dus geen CPN, geen Poetin, geen Xi Jinping. Niet een Partij met in hoofdletters sprekende Gestaalde Kaders, geen Grote Leider, geen Hiërarchie en Partijdiscipline.
Nee, gewoon een wat radicaler, krachtdadiger links socialisme in een echte oppositie. Mensen met moed. Mensen die niet alleen ergens ‘van zijn’ of zich ergens ‘sterk voor maken’ maar ervoor willen vechten. Die gewoon keihard en onvoorwaardelijk eisen durven stellen. Zoniet – dan gaat de boel plat, niks ‘uitruil’!

En een beetje ludiek als ’t kan en vooral niet ‘groen’.
Nee, zo rood mogelijk: zo rood als Zwarte Piet, zo rood als Franciscus!

*) Bron: ‘Paus tegen de tirannie van de markten. Profiel paus Franciscus’
door Sarah Venema, De Volkskrant van zaterdag 30 nov 2013.

Advertenties