Paaltjes

Twee rood-witte paaltjes. Langs de as van het smalle fietspad. 5 meter na elkaar. Niemand weet op welk gevaar deze paaltjes wijzen, zo middenin de polder. Geen kruising, geen zebrapad, geen onbewaakte overweg. Loopt daar misschien een elfenpaadje? Lijkt me stug, zo middenin de polder.
Voor mij en de meeste andere fietsers zijn die paaltjes speeltuig geworden. Ze zijn overbodig – je kunt er gewoon langsfietsen – maar on-weer-staan-baar: je maakt toch telkens weer een sierlijk slalommetje rond die paaltjes. Leuke onderbreking van de saaie rechte weg.
Twee rood-met-witte paaltjes. Als ik logisch nadenk en goed kijk snap ik best waarvoor ze daar staan. Het eerste rood-witte paaltje betekent ‘Pas op, gevaar: op vijf meter staat een rood-wit paaltje!’ En dát paaltje zegt, vanuit de tegengestelde richting, ‘Pas op, gevaar: op vijf meter staat een rood-wit paaltje!’ Er zouden dan wel nog twee rood-witte paaltjes nodig zijn die waarschuwen: ‘Pas op, gevaar: op vijf meter twee rood-witte paaltjes!’ Natuurlijk moet er vervolgens in elke richting nóg eentje staan met ‘Pas op, gevaar: op vijf meter vier rood-witte paaltjes!’ En als ik consequent ben…
Ach, twee van die rood-met-witte paaltjes. Bepaald een filosoof, onze wethouder van Verkeersveiligheid.

Advertenties