Nog een stukje straat

Aan de overkant van het plein kan ik bij éénhoog naar binnen kijken. Een keuken. Het aanrecht zit onder de hoge ramen, want er staan twee mannen de afwas te doen. Die met de theedoek zwaait ermee naar mij. Achter hem zie ik een groot, donker vlak, de keukendeur. Zwart geverfd, als schoolbord, zo’n deur hebben wij thuis ook. In uitbundig grote letters staat erop gekrijt:

Liever
in
MOKUM
zonder
POEN
dan in…

De rest kan ik niet zien maar zit in mijn hoofd. Wereld-erfgoed, zeg maar. Goeie jongens, op de meeste keukendeuren staat iets doms met rozengeur. Eromheen staan allerlei aantekeningen en to-do’s en zaken voor het boodschappenlijstje, vermoed ik. Geschreven met geel oncijfer ik nog dat nasi opwarmen in de oven op 120º moet en max 15 min. Het water loopt me in de mond. We zwaaien nog eens en ik sla de hoek om. Want daar wonen wij. En volgens J mag het max 10 min.

Advertenties