Gouden pantoffeltjes

Ik zag ze voor ’t eerst in een drukke lijn 3. Lezen lukte niet, zoals gebruikelijk kon ik me niet concentreren. Bovendien werd er in de tekst kwistig met namen gestrooid en daar ben ik ook al niet goed in zodat ik steeds een paar bladzijden terug moest: who’s that guy? Dus zat ik maar, met het opengeslagen boek op schoot, een beetje om me heen te kijken. Zo zag ik ze: een paar afgetrapte sneakers, onder de bank naast mij aan de andere kant van het gangpad. Ze waren opgesierd met reepjes leer in de kleuren van de Italiaanse vlag en op de lip stond (jazeker, ik kan liplezen), in gouden krulletters het merk:
Pantofola d’Oro
Gouden pantoffeltjes? Voor sportschoenen?
Tja, je zal maar een pantoffelfabriek draaiende moeten houden in deze crisis. Komt je marketing-manager ineens met dat gouden idee: we verbreden onze markt met een sneaker-lijn!
Maar welke zichzelf respecterende Italiaanse macho wil daarmee gezien worden? Sporthelden gedegradeerd tot pantoffelhelden! Nou, goed, aan het slot van de avondvierdaagse kan ik me daar wel iets bij voorstellen.
En dat goud? Op een slof en een ouwe voetbalschoen won de pantoffelheld goud bij de finale Uit-je-slof-schieten voor heren.

Ik spiek toch maar even op vertalen.nu en jawel:
‘Vertaling van pantofola
Italiaans: pantofola, ciabatta, babbuccia
Nederlands: pantoffel, slipper, muil, slof.

Toegift:
Ciabatta!
Wat is taal toch leuk. Ook in het Nederlands is slof het woord  voor een soort brood.
Schoen is in het Italiaans scarpa.

Advertenties