Schrijver en lezer

In de opengeslagen ramen zit ik op de vensterbank te lezen. Beneden op straat, op het Pleintje Zonder Naam, zit op de houten bank onder de iep een man te schrijven. Met de hand. Met een vulpen schrijft hij in een omgevouwen schrift dat op zijn knie rust. Zijn bovenlichaam wiegt lichtjes als op het ritme van zijn woorden. Grappig: hij schrijft, ik lees, hij schrijft, ik lees… Hij schrijft de volgende bladzijde van mijn boek. Als ik straks omsla zie ik de pagina regel voor regel vollopen met zijn tekst, netjes in het lettertype Times New Roman, geurend van verse drukinkt. Dan moet hij gauw weer verder schrijven, want ik lees nogal snel. Nieuwsgierig geworden sla ik stiekem de volgende bladzijde op. Er verschijnt slechts een kort tekstje:

“Beste meneer in het open raam, wilt u mij een plezier doen en zo vriendelijk zijn mijn boek onmiddellijk dicht te doen? Het leidt hinderlijk af en ik word er hypernerveus van als u mee zit te lezen terwijl ik probeer te schrijven. Bovendien gaat zo mijn plot naar de filistijnen. Bij voorbaat dank en groet van schrijver dezes.”

Prompt sla ik het boek dicht, ik ben de kwaadste niet, en krijg een opgestoken duim van hem.

Advertenties

2 gedachten over “Schrijver en lezer”

  1. Bijzonder gevonden

    Kanttekening:
    In opengeslagen ramen kun je niet zitten…
    De ruimte die vrijgelaten wordt, wordt bezeten.
    Je zou je snijden met al dat glas!

    Like

Reacties zijn gesloten.