Mijn oude fiets

Kom fiets, mijn oude fiets,
Ik slinger mijn been over je heen
En zadel je op met mij:
We gaan!

We spelen koers, mijn oude fiets,
Kop over kop, weer over wind,
Voor de zon uit de maan achterna:
Gaan, mijn fiets, met die banaan!

Rammelfiets, mijn fietsefiets,
Mijn trouw en onverwoestbaar wrak,
Rammel gammel, snerp en knerp
Jij ijzeren kompaan!

Kom fiets, mijn oude fiets,
‘t Is welgedaan, ‘t is mooi geweest
‘t Seizoen is op, we stappen af
Met ons koersen is ‘t gedaan.

Rust mijn fiets, mijn krasse fiets
Ik poets je op, ik dek je toe
Ik laat de spanning uit je banden lopen
Voorlopig ga jij vrij en ongezadeld
In je oude schuurtje staan.

Advertenties

Een gedachte over “Mijn oude fiets”

  1. Die oude fiets
    waar ik op fietsen leerde
    had aan twee wielen genoeg
    om overeind te blijven
    Ik trapte rond en rond
    de ketting strak gespannen
    net zo benieuwd als ik…
    Kon ik iedereen voor blijven?
    Het stuur net zo krom
    als mijn gebogen rug
    Over de meet
    zou ik de rug rechten
    armen juichend in de lucht!

    Like

Reacties zijn gesloten.