Over woede

Woede mag blind zijn. Echte woede is blind, onredelijk, ongenuanceerd. Blinde woede uiten in woorden – desnoods ondersteund door je handen om de revers van degene op wie je het projecteert – lucht op, brengt relatieve rust. De kringetjes waarin je gefrustreerde geest ronddraait gaan rafelen. Zodat er weer wat plaats vrijkomt voor rede. Een doorbraak, een oplossing.
Blinde woede kun je niet afreageren met wapens. Op woede kun je niet schieten. Wel op mensen. Maar je hebt duizend mensen doodgeschoten en is je woede nu gezakt? Nee, die is duizendmaal groter.
Want woede zit in je hoofd.
Dus is er, in tegenstelling tot wat ik zojuist zo slim beweerde, wel degelijk een gewapende oplossing: een kogel door je eigen hoofd.

Advertenties