Terugweg

Zijn weg is daar
waar hij zijn voeten zet
groeit na elke schrede
voor hem is geluidenloos
het ongewisse

Voort tast hij
het godvergeten pad
naar een twijfelachtig oord
met een niet te dopen naam
op een buitenweekse dag
in voorgelogen tijd

Een vorm doemt op
een driehoek zonder zijden
woorden ziet hij
geschreven als met schaduw
zijn woord staat er niet bij
het is vergeten
en pijlen, zich vloeiend voegend
naar het dwalen van zijn blik
hem dwingend
naar waar hij niet wil

Waarheen is vaag geworden
niet hier was het, niet hier

Het was ooit
gloort onder zijn hoed
een stap een stap en nog een
treden vormen zich onder
zijn voeten hoger was het
hoger

Tot aan een pad
een pad van goudgeel zand
hij ziet hij ruikt hij voelt hij hoort
er zijn bloemen er is gras
het is koud het regent het waait
het mag het mag
hij is hier

Hij is

 

Niet schrikken, het is niet autobio, het is een oefening.

Advertenties