Hai

DING-DONG!

“Haai!!!”
“Oh, hai, eh…”
“Hai, meid. Wàt ‘eh’? Kom ik ongelegen?”
“Ja sorrie, ik moet nú weg.”
“Waarheen dan? Waarom zo’n haast?”
“Mijn cursus Chinees begint zo. Hai.”
“C h i n e e s ????”
“Hai.”
“Ja, hai hoor, maar Chinees? Is dat ineens hip ofzo?”
“Nee maar wij moeten Chinees leren! Hai.”
“Waarom moeten wij in godsnaam Chinees leren?”
“Hai! Omdat de Chinezen komen! Hai!”
“O?”
“Hai. Ze zijn er eigenlijk al. Hai.”
“O?”
“Hai-hai! De meeste toeristen die ons land bezoeken zijn Chinezen en het worden er elk jaar meer en steeds meer Chinezen willen hier blijven omdat het hier toffer is dan in China straks overspoelen ze ons en dan kun je maar beter zorgen dat je weet wat ze tegen elkaar kletsen zodat je op tijd in de gaten hebt wat ze met ons van plan zijn en nou moet ik écht weg! Hai!”
“Ja, hai, wat een paniek om een paar chinezen zeg, stel je niet zo aan. En waarom roep je steeds ‘hai’?”
“Hai. Dat is Chinees. Van de gratis proefles van vorige week want we moesten meteen beginnen met oefenen in de praktijk nou doei ik ga! Hai.”

BLAMM!

Nawoord: “Hai” is een soort “Ja” en ook een soort bevestigende nadruk. Het wordt aan het begin en aan het eind van een statement geroepen. Het is geloof ik niet eens Chinees maar Japans. Weet ik veel, ik heb geen gratis proefles gehad :)

长沙市楚怡学校为举办百年校庆到湖南省档案馆查找档案时,很意外地发现了国务院原总理朱镕基就读于该校的一份成绩单,该份成绩单用A4幅面的黄纸书填写, 填于民国三十四年四月份,成绩单字迹工整清晰,真实地反映了朱镕基在1944年就读于湖南私立楚怡中学高中部机械科的学习情况。

Advertenties