Zwart licht

Ik droomde laatst dat ik een zwarte lamp gekocht had. Ik bedoel niet een lamp met een zwarte kap, maar een zwarte lichtbron. Een duisterbron eigenlijk. Een anti-lamp. Een negatieve lamp. Als je hem aanstak werd het pikdonker!
Ik gebruikte hem als ik wou uitslapen. Een put in je bedje slapen, zeggen de Vlamingen zo beeldend. Of als ik ’s middags een uiltje wou knappen. Of als ik dingen wou doen die het daglicht niet verdragen konden. Wát voor dingen? Dat weet ik niet meer, want ik kon geen hand voor ogen zien.

Overdag speelde ik met de gedachte aan een negatieve zon: Alle begrafenisauto’s veranderen in bruidsauto’s en andersom; politici liegen dat ze wit zien; het gras is paars, de klaproos blauw. Ik loop eenzaam de, in 50 tinten grijs, ondergaande zwarte zon tegemoet (have blues, will travel) een paardenhoofdstel over mijn schouder, mijn uitgerekte, witte schaduw achter mij aan over een stille weg.

Ik ben natuurlijk niet de enige die met deze gedachte speelde. Ik herinnerde me ooit een schilderij gezien te hebben van een landschap onder een zwarte zon. Van een Franse impressionist. Maar ik ben zijn naam vergeten en dus ging ik even googlen. Ik vond hem niet, maar wel een heel bijzondere jonge Duitse schilder met (onder heel veel ander moois) een soortgelijk idee:

teitel_soleil_noir_S©Tim Eitel: Black Sun
© Foto: Jean-Louis Losi, Paris
(Klik op afbeelding voor groter formaat)

Aan het werk op YouTube

Advertenties

Een gedachte over “Zwart licht”

Reacties zijn gesloten.