Exit automobilist

De auto wordt volwassen. Hij kan nu echt zelf rijden. Een zelfsturende zelfbeweger. Het werd tijd.

En het wordt wennen. De Automobilist sterft uit. De auto wordt een rijdende computer, met ruimte voor levende have. Jij en ik, als alert handelend en sturend meester(es) over de techniek, zich noemende Automobilist, zijn er alleen nog om de accu op te laden en soms een bandje te verwisselen. We toetsen de coördinaten in van A en van B, drukken op Enter en zoef, daar gaan we, Google doet de rest. En dan, met de armen over elkaar achter het stuur gaan zitten? Nagelbijtend toezien dat alles gewoon goed gaat, zonder jouw stuurmanskunst? Twitteren, een kleurplaat inkleuren (stuur in en win een elektrische fiets!) of een boek lezen? Jij en ik worden gewoon lading.
Ik zei: achter het stuur. Maar waarom zou zo’n auto nog een stuur hebben? Voor ’t idee, graag. Om te wennen. Om iets omhanden te hebben, waar ik aan draaien kan. Ook iets als een pookje en een gaspedaal. Ik wil toch op z’n minst de illusie hebben dat ik in een auto zit en niet in een kermis-gondeltje! Vroom-vroom, tuut-tuut!

Ach, de auto heeft ons niet meer nodig.
Hoe gaan we een en ander compenseren? Neem zo’n vraag als: ‘gaan we met jouw auto of de mijne?’ Heeft die nog wel zin, nu je geen ‘gastheer’-functie meer hebt, nu je je perfecte rijstijl niet meer kunt demonstreren? Zo’n wagen doet niks wat niet mag, doet alleen wat verstandig is. Ik weet geloof ik al hoe we dat gaan oplossen: ‘Nee, we nemen de mijne, die heeft meer apps, die kan zelfs Chinees, ha!’ Ja ja, status.

Er kan ook een heleboel niet met die auto: door bochten scheuren, krijsend remmen; rechts inhalen; überhaupt inhalen; over de kop gaan; even afsteken met plankgas in de verboden rijrichting; dieren doodrijden; ongeduldig toeteren bij laden en lossen; ramkraken; door rood rijden; op de stoep parkeren; stock car races; überhaupt races; een dikke middelvinger opsteken tegen een medeweggebruiker want die ziet het niet want die zit te twitteren of godbetert een boek te lezen. Jammer allemaal. Dit gaat weer geld en banen kosten.
Filerijden! Kan ook niet meer! De boordcomputer doet zoals gezegd niks wat niet mag en zorgt ervoor dat je veilig en snel op je bestemming komt. Allemaal dezelfde snelheid, dezelfde onderlinge afstand, geen vergissingen en geen fouten. Dus geen smoesjes meer als je te laat bent.
Die boordcomputer kan op zíjn beurt worden overgenomen door de centrale computer van de ANWB (die laat zich heus niet opheffen), om ‘verkeerschaos(?) te voorkomen’ (ze moeten toch wat?). Deze centrale computer kan dan weer gehackt worden, juist om verkeerschaos te veroorzaken en dan losgeld te eisen. Of zomaar: omdat het kan. Want het kan.

Ja, het wordt wennen. De auto verliest zijn functie van vrijheids-, status- en fallussymbool, verwordt van stoer scheurijzer tot elektronisch voorgeprogrammeerd plastic coconnetje op zwenkwieltjes en verlaagt de beste coureur tot het niveau van passieve passagier. Wij worden onze eigen passagiers.

Kan je net zo goed met de bus gaan.

Advertenties

5 gedachten over “Exit automobilist”

    1. Wel, je stapt uit bij het restaurant en je zegt: Zoek. Dan zoekt hij zelf een plekje. Bij het afrekenen bel je hem weer en als je buiten komt staat hij weer klaar :))

      Liked by 1 persoon

  1. Wat leuk – en breed – onder woorden gebracht. Na dit horrorbloc hou ik het de komende twintig jaar nog maar lekker bij mijn heerlijk ouderwetse zelf_te_besturen autootje.

    Liked by 1 persoon

      1. Ja hoor, Ernst daar streef ik naar. Op dit moment rij ik een Toyota Aygo, zuinig en schoon (en meestal helemaal schoon omdat hij dan stilletjes staat te dromen met zijn neus naar mijn tuinhekje). :-)

        Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.