‘Mag ik u iets vragen?’

Ik loop het plein op en ik word ter hoogte van Albert Heijn aangesproken door een jongeman in rood jack van de NRC. Ik begin alvast met nee schudden maar hij steekt toch van wal: ‘Mag ik u iets vragen, kent u NRC-Handelsblad?’ Ik zeg ‘nee u mag mij niets vragen’ en loop stug door, ik ken hem inmiddels. Ik word het zat. 10 meter verderop, voor de Hema, staan de jongelieden van de Volkskrant. Ook die ken ik al een tijdje maar zij mij nog steeds niet. Ik probeer hier dus eens en vooral een eind aan te maken door bits NEE! te snauwen en dwars door hem heen te lopen. Ik steek het straatje over naar de Haarlemmerdijk alwaar ik enthousiast word opgewacht door het leur-team van energieleverancier Van De Bron in hippe blauwe overalls en ik weet echt al héél lang dat die hééél  g r ó é n e  stroom leveren. Ik reageer nu maar helemaal niet en steek over naar mijn tabakswinkel. Daar staat zijn collega, een meisje ditmaal, met blozende wangen en grote ogen, diep inademend voor haar ‘hebt-u-weleens-gehoord-van-van-van-de-bron-meneer?’ (Echt: 3 x van.) Tegen een meisje kan ik niet snauwen. Dan maar op z’n Amsterdams: ‘nee lieverd, dank je’ en ik vlucht de winkel in. ‘Jamaar…’ probeert ze nog. Als ik weer buiten kom kijkt ze me hatend aan. Ik heb haar hart gebroken. Remember me, love, denk ik. Voor de zekerheid steek ik verderop maar over, maar daar bots ik letterlijk op weer iemand anders van de Volkskrant. Ze wisselen elkaar af. De gast die ik daarnet heb afgesnauwd staat druk zijn Face bij te booken. ‘Nee schat, succes verder’, zeg ik – want ook een meisje. En ja, Daar is de NRC weer. Dezelfde jongen van daarnet. Hij herkent me net op tijd en wuift snel even ter hoogte van zijn heup: ‘oh dag meneer haha fijne dag nog.’ In de ingang van Albert Heijn staat de Z-verkoper en als ik een karretje pak heb ik pardoes een rammelende collectebus onder m’n neus. Straks vaagt de kassière: ‘heeft u een bonuskaart, spaart u airmiles, wilt u zegeltjes, wilt u ’t bonnetje?
En het is nog pas dínsdag!
Ik ga thuis een bord maken, in zo’n punt, als een sneeuwschuiver. Met de tekst: ‘Als ik nee zeg bedoel ik NEE en niet ja en niet misschien. Bij doorzeuren ga ik SLAAN! – als je geen meisje bent.’

Advertenties