Hand-schoen

Handschoen. Wat een raar woord. Hand-schoen, een schoen voor je handen. Gelukkig heeft een handschoen geen zool. Hoewel, stenensjouwers en houthakkers – ik noem maar wat – dragen wel degelijk handschoenen met zolen. Ik zag laatst een vrouwelijke houthakster. Zij droeg handschoenen met naaldhakken. Op mijn vraag naar de bekende weg antwoordde ze dat ze alleen naaldbomen hakte. Alleen in de aanloop naar de Kerst. Seizoenwerkster. Zoent ook uitsluitend zijën. Naaldhakken. Ik, 8 jaar oud, ging naar Circus Elleboog. Ergens naast mij op de eerste rij zat een vrouw met naaldhakken aan. Iets wat in 1956 tamelijk ‘ondeugend’ gevonden werd. De clown onderbrak zijn nummer toen hij haar spotte, beende op haar af, bewonderend gebarend, ging op zijn knieën voor haar zitten en bedelde net zo lang tot zij haar hakken uittrok en ze aan hem afstond. Alles zonder woorden! De clown droeg ze als kostbare kleinodiën naar het midden van de piste, zette ze op de grond, stak zijn handen erin, slingerde zijn benen de lucht in en liep met parmantige pasjes op zijn hooggehakte handen de piste rond. Hondschoenen bestaan ook: het heeft de afgelopen winter hooguit 3 mm gesneeuwd in onze straat maar ik zag een piepklein bibberhondje, type vlo-aan-een-touwtje, uitgelaten worden met vier schattige roze schoentjes aan zijn pootjes. Met kinky nikkelen spikes eronder, dat wel.

(Met indirecte dank aan Ivar Wakker.)

Clown-Snw

Advertenties

2 gedachten over “Hand-schoen”

Reacties zijn gesloten.