To lurk or not to lurk

Een paar dagen geleden (?) schijnt het Internationale Ontlurkdag geweest te zijn. Ik las het op Bubbliciously Me, een feestelijk en humorvol commentaar op het verschijnsel.
Na wat klikken op links naar blogs die daarover ook iets meldden weet ik sinds een uurtje wat lurken zijn. Lurken (of Engels: lurks) zijn, naar ik begrijp, lieden die min of meer anoniem op sociale media verkeren zonder ooit zelf iets te posten, noch ooit te reageren op anderen, noch ooit op Likes te klikken. Een soort mediale voyeurs. Iets wat op sociale media kennelijk not done is.
Ik kom er echter niet achter hoe ik de lurks precies moet ontlurken. Ik begrijp dan dat men verwacht dat zijzelf dit maar moeten doen. Ik stel mijzelf beschikbaar om hen daarin te begeleiden – een tip: Klik effe hier en daar kritiekloos op zo’n stom duimpje, dan ben je al voor de helft ontlurkt (knipogend emoticon).
Lurks zijn dus lieden die slechts lezen, luisteren en kijken. Iets wat in het echte leven toch gewaardeerde gedragingen zijn.
Ik zit niet op sociale media. Na een blauwe maandag op Facebook ben ik gillend weggerend. Wat een geroep, wat een herrie!
Dus voel ik mij geroepen, indachtig al het recente lawaai over bootvluchtelingen en het beschamende bedbadbrood-debat op Twitter en Facebook, het op te nemen voor de lurks.
Ik pleit zelfs voor: Meer Lurks Op Sociale Media!
Van die mensen die eerst eens goed lezen, en er dan in stilte het hunne van vinden.

To lurk, to skulk {ww. Engels}: broeien, smeulen, sluimeren. Maar ook: popelen (van ongeduld).
I lurk
you lurk
we lurk
Advertenties

Een gedachte over “To lurk or not to lurk”

  1. Ik ben het helemaal met je eens, Ernst. :) Ontlurkdag is weer voorbij, en iedereen doet gewoon weer waar hij of zij zin in heeft. Lurken of ontlurken, het maakt niet uit. Als het maar fun is. :)

    Liked by 2 people

Reacties zijn gesloten.