Marijke

(Een jeugdherinnering)

Marijke was een mooi meisje. Marijke van der Broek. Mooi en een beetje geheimzinnig. Ze was meestal vrolijk. Ze kon mooi zingen. Ik had een beetje een zwak voor haar. Toch speelde niemand met haar. Zelfs de grote jongens lieten haar linksliggen. Ze zat niet op onze school. Niemand wist op welke school ze zat. Ze werd weleens gepest op straat. In het speelkwartier riepen mijn klasgenoten lelijke dingen naar haar als ze weleens voorbijkwam. Dan rende ze huilend weg. Soms liep ze gearmd met haar moeder met een boodschappentas. Haar moeder keek altijd naar de grond, je zag nooit haar gezicht. Eenmaal liep ik Marijke tegemoet. Ze liep te praten. Tegen niemand. Ook niet tegen mij. Ik verstond niet wat zij zei. Het was een vreemde taal, met onnatuurlijke klanken. Af en toe lachte ze om zichzelf. Ze keek me aan maar ze zag me niet. Haar ogen stonden toen heel raar. Ik vroeg mijn moeder wat Marijke eigenlijk voor meisje was. Haar antwoord schokte me. ‘Marijke is een lieve schat, maar ze is niet helemaal goed.’
Later verdween Marijke uit het straatbeeld. Ze zat in een gesloten inrichting, vertelde haar moeder, die juist vaker op straat verscheen, niet langer wegkeek en rechtop liep. Ze bleek een aardige vrouw. Nog veel later mocht Marijke op de zondagen bij haar moeder. Dan zat ze bij mooi weer op de keukenstoel buiten voor de deur. Ze kletste in haar rare taaltje, haar ‘Indianentaal’, zoals wij inmiddels wisten, en kwijlde hevig. Of ze leunde ver voorover, met haar hoofd tegen de muur, heen en weer te wiegen. Net als die olifant in Artis. Ze droeg vaalwitte kleren, die op haar rug waren dichtgespeld.
Jan Foudraine had ‘Wie is van hout’ nog niet geschreven. De wilde experimenten en vernieuwingen in de geestelijke gezondheidszorg moesten nog plaatsvinden. En Marijke bleef ‘niet helemaal goed’ en stierf op haar dertigste. Door de pillen, ging het gerucht.

Advertenties

Een gedachte over “Marijke”

  1. Als je met dat meisje eens contact kon leggen
    en zonder oordeel haar kon katen voelen
    dat ze er mocht zijn…
    Kinderen kunnen dat
    Ouders maken bezwaar

    Like

Reacties zijn gesloten.