Ambachtelijk

Steeds meer dingen zijn ambachtelijk, of worden ambachtelijk bereid. Omdat de zeespiegel stijgt of zo. Maar straks verzuipt de wereld nog in de houtkrullen als we niet oppassen. Met de macramé is het destijds ook bijna fout gegaan.
Ik zag alweer pepernoten. Ambachtelijke pepernoten nog wel. Bedenk het maar eens. In de tijd van St. Nicolaas bestond het woord ambachtelijk niet eens. Álles was ambachtelijk, waarom zou je het dan zo noemen?
Maar ik begrijp het wel: de bakker heeft eieren voor zijn geld gekozen en de lopende band vervangen door zichzelf. Hij wast zijn handen, mengt het meel met de peper, roert en kneedt het deeg, rolt er in zijn eigen handpalmen balletjes van en legt die één voor één netjes in rijen op de bakplaat. Dan gaat hij houtblokken hakken en legt ze op een laagje van proppen handgeschept papier onder de oven, die hij in de fik steekt door twee steentjes tegen elkaar te slaan. Vervolgens wakkert hij, op zijn knieën gezeten, met zijn eigen longen eigenmondig het vuur wat op.
Ongeveer zó, stel ik mij voor, werkt ook ‘ambachtelijk geblazen glaswerk’, dat ik laatst in de etalage van een bloemen-boetiek ontwaarde.
Mocht ik het mis hebben, dan verneem ik graag van de kenner wat ‘ambachtelijk blazen’ is. Intussen loop ik eventjes tamelijk ambachtelijk naar de supermarkt.
Hey, een nieuwe trend: Ambachtelijk Wandelen.

Advertenties

2 gedachten over “Ambachtelijk”

Reacties zijn gesloten.