Bertus

‘O! Heb jij toevallig shag bij je?’ klonk het blij verrast achter mij. Een bekende stem, schor en bekakt. Bertus. Ik draaide me om en trok mijn pakje. Bertus. Was hem straal voorbijgelopen. Tijd niet gezien eigenlijk. Zeker weer in zijn ’kuuroord’ gezeten, de verslavingskliniek.
Bertus is dakloos en alcoholist. Beide geheel uit vrije wil (wat heet?), nadat zijn gezin was weggevaagd door een bomaanslag in Londen. De I.R.A. Na een jaar ellende heeft hij zijn huis verkocht en is gaan zwerven. Hij was ooit waterbouwkundig ingenieur, maar vuurwater heeft al zijn ‘kennis en vaardigheden’ weggebrand. Meer weet ik niet over hem. Is ook niet nodig. Een zwerver heeft ook privacy.
Onze shagjesvriendschap begon een aantal jaren geleden. Of ik misschien een sigaretje kon missen? Op dit zelfde plein, zijn min of meer vaste stek. Ik gaf hem mijn pakje Drum. Hij keek moeilijk. Hij kon, bleek, niet rollen, er is iets met de motoriek in zijn vingers. Een sigaret opsteken of fles leegdrinken gaat moeiteloos, maar een shagje rollen dat wordt een ramp. Dus rolde ik het die keer voor hem. Dat kon hij wel waarderen.
Sindsdien weet hij me te vinden als ik in de buurt ben. Of hij, en platzak. Soms rol ik er voor mezelf ook een en kletsen we wat, in de trant van: ‘ach ja, zo is het leven…’ Hij is geen prater. Ik ook niet.
Bertus is ook heel direct, jegens mensen, dieren en dingen. Vaak heeft hij geen trek in praatjes. Of in mensen. Is hij liever ‘op z’n eigen’. Dan zwijgt hij en wendt zich af als ik hem zijn piraatje geef. Ophoepelen a.u.b. betekent dat, weet ik inmiddels. Zo was het ook deze keer. Zag het al aankomen. Ik gaf hem een brandend saffie, hij keerde me expliciet de rug toe en ik vervolgde mijn weg. Groeten doen we ook nooit. ‘Bedankt, man!’ riep hij me nog na.
Voor het shagje. En voor het ophoepelen.

Advertenties

5 thoughts on “Bertus”

Reacties zijn gesloten.