Driehoog

Op eenhoog blijft ze even staan. Voor het raam van de donkere overloop. Daar hangt een ooit weelderige asparagus langzaam slap en geel te worden. Tussen de sprieten door tuurt ze even naar de smalle straat beneden. Niet dat ze veel ziet, het raam is in geen jaren gelapt. Nou ja, die van eenhoog hebben het ook hartstikke druk. Runnen een cafeetje. In Diemen. Overdag slapen, ’s avonds en s’ nachts werken. Waar heb je zin in. In Diemen!
Als haar tintelende voeten wat bekomen zijn van de opgesjouwde zestien treden kan ze verder. Tas op de derde tree, op de brede kant in de bocht. Twee handen aan de leuning, kont tegen de muur achter haar. Voetje op de eerste tree, andere voetje ernaast, tas een treetje hoger…

Op tweehoog is het al een stuk lichter. Het raam is fris gelapt en hij van tweehoog, die schat, heeft daar speciaal voor haar een klapstoeltje aan de muur geschroefd. Een oud bioscoopstoeltje van het Waterlooplein. Met heus fluweel. Toen hij hier kwam wonen heeft hij haar nog aangeboden van woning te ruilen. Maar toen had ze die voeten nog niet en heeft ze het afgeslagen. Ze is ook wel erg gesteld op het vele licht daarboven in haar woninkje. Vooral sinds de  huizen aan de overkant zijn gesloopt en vervangen door lagere nieuwbouw. En het zijn ook alleen maar die voeten. Nou ja, en die knieën. Ze heeft nooit gerookt, ze heeft al haar tanden nog en tussen de oren zit alles op de rails. En die tas is alleen op zaterdag zwaar, want wat zit daar nou helemaal in: een kilootje aardappeltjes, een bloemkooltje, pakkkie margarine, wat sinaasappeltjes en, nou ja, een litertje jenever voor sombere stemmingen. Nee, het gaat allemaal nog best. Nog één trap en ze is thuis.

Ze trekt zich aan de trapleuning overeind uit het stoeltje, dat beleefd wacht tot ze rechtop staat voordat het zitje piepend inklapt. Als ze na de bocht van de trap opkijkt ziet ze haar deur. In de volle zon van haar trapraam. Geschilderd door haar jongste, Greetje, voor ze met haar grote liefde naar Amerika vertrok. De hele deur blauw als de zomerlucht, onderaan kniehoog gras en kruiden met ertussen een knalrode klaproos. En in een hoekje een strontvlieg, het moest niet te sentimenteel worden.

Advertenties

Een gedachte over “Driehoog”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s