Tipp-ex blues



Wat iedereen allang kan zit ik nu te leren: als een halve idioot tekst zitten typen op het mini-toersenbordje van mijn kersverse smartphone. Waarbij de letter e steeds een w wordt omdat mijn vinger te dik is of te scuin staat. Met mijn duimen typen gsat echt niet. Terwijl een meisje naast mij al 30 tweets heeft gestuurd zit ik nog te emmeren met de fouten in de eerste regel. Navigeren Door de tekst is een hel. Ik kan het apparaat onmogelijk vasthouden terwijl ik typ. Het ligt zo goed en zo kwaad als ut gaat op mijn knie. Met één hand behoed ik het apparaat voor vallen en me één vinger van mijn andere hand typ ik. Dat gaat het beste met mijn middelvinger. Moet dus vanaf heden erg goed op mijn woorden letten.
Fietsen + appen kan ik zo dus wel vergeten. Ik zal niemand van de sokken rijden.

A propos, tegenover mijn bsnkje op het Kwakersplein bevindt zich een filiaal van die hippe grootgrutter, zich noemende Marqt. Voor al uw qouwe qaq.

Hartelijke groeten uit de Qinqerstraat!

Advertenties

4 thoughts on “Tipp-ex blues”

Reacties zijn gesloten.