Categorie archief: Liefde

Raar

Met oude longen vol troep
stoof hij met twee treden tegelijk
alle drie de trappen op
en zong

Buren tuurden verbaasd
door sleutelgat en dievenoog
naar die rare gast
van boven

Ze hield van mij, ze hield van mij!

Hij had het briefje eindelijk
durven openen

Eenmaal boven zakte hij
hoestend en rochelend in elkaar
en stierf

Nog geen seconde later
in de zevende hemel
stond ze daar
te wachten
keken ze verliefd verlegen
naar elkaar en zwegen
het ondurf’lijke het bindende weer
onuitgesproken

Liefde
is tamelijk raar

Mooi

Je bent mooi, je bent prachtig,
Je bent prachtig mooi, mooi
En waarachtig, waarachtig mooi
Zo mooi, ’t is verdachtig
Verdachtig mooi
Onwaarachtig mooi
Te mooi om waar te zijn
Te prachtig om mooi te zijn
Zo prachtig onwaarachtig
Zo mooi om het mooi
Wat een prachtig, onwaarachtig,
Onvergetelijk mooi
Zo mooi zag ik nevernooi
Zo’n kolerezooi

Met van die hakken aan