Categorie archief: Markt

Skinny

Prachtweer + gezellige markt + overmoedige bui = dat ik dus thuiskwam met een mooie zwarte, en vooral ook billijk geprijsde broek.
Thuis schopte ik mijn schoenen uit, riep J erbij, ritste mijn oude jeans los en stapte eruit. J schoot (ex-pleeg) onmiddellijk in een waakzame beroepsstress en zocht in gedachten al naar zalfjes en tangen en ontsmettingsmiddelen tot ik ‘taraaa!’ mijn nieuwe broek uit het plastic tasje rukte. Ik stapte erin.
Althans, dat was ik zo gewend. Bij deze ging het anders. Oké, slimlegs, dacht ik nog. Enfin, het werd duwen en vooral trekken. Pas ter hoogte van mijn knieën ging het weer normaal. ‘Gò hee, wat hip’ riep J opgetogen, terwijl ik naar de passpiegel beende met een gevoel alsof er nog een of ander stuk karton aan de achterkant hing. En J, achter mijn rug: ‘het is zo’n poepbroek, geloof ik.’ Via de spiegel keken we elkaar eens aan en ik voelde de tailleband naar beneden glijden, ter hoogte van mijn heup. Ze schoot in de lach. ‘Ja, daar zakt je broek van af.’ Een blik op de klok zei me dat de markt inmiddels was opgebroken. Ik draaide me om en bekeek mijn achterkant en besloot dáár dus nú even niet verder over na te denken. Terug in de kamer voelde ik zacht iets kloppen in mijn  kuiten. Ik hees de taille op zijn plaats. Die plaats bleek ter hoogte van mijn oksels. Laat maar waaien dan. Ik probeerde ontspannen nog wat heen en weer te lopen. ‘Hij staat je echt leuk, weet je dat?’ zei J, ‘het is niet verkeerd om er eens lekker modieus bij te lopen. Alleen: géén baard en géén puntschoenen, begrepen?’ Begrepen. Werktuigelijk stak ik mijn handen in mijn zakken. Toen ik de bodem voelde kon ik nog net boven de rand uit kijken, zo diep waren die zakken. Dat wordt nog een vertoning als ik bij de Albert Heijn mijn karretjesmuntje moet pakken. Ha, maar er kan een hele fietspomp in!

Over fietsen gesproken.
Heb je weleens een man in skinny jeans een herenfiets zien bestijgen? Je weet wel: step-step, been over ’t zadel en go!
Mooi niet. Het kruis blijft haken. Probeer maar niet – je gaat het asfalt kussen. Heb ik nu al diverse malen gezien. Het kan slimmer. De fiets schuin houden, met één been in het frame stappen en terwijl je de fiets rechtop trekt zet je je voet op de trapper en weg. Tot op zekere hoogte. Want probeer maar al fietsend op je zadel te schuiven. Je komt niet verder dan het puntje. Refrein: het kruis blijft haken. Daarom rijden de slimste skinny jeans op meisjesfietsen. Let er wel op dat het zadel op de laagste stand staat, anders dreigt weer dat refrein.

Slangenleer

– Nel die ga je hier niet kope, Nel!
– W’rom niet? Effe passe ken geen kwaad.
– Se sijn tweedehands, Nel! Alles hier.
– Maar het is écht slangeleer, én ik wil se al meleefelang!
– Corneeliejaaa! Je krijgt sief en hief en schimmels.
– Mijn ’n biet. Doekie met brandewijn derover. Doodt alle bakteriëlen. Kijktoggisan, se passe. Mooi tog?
– Het is geen pónem Nel. Je hep nóú al dikke enkels. Kijk in die spiegel.
– Krijg nou de pleures! Okee, niks aan de hand, gewoon een weekie zwarte koffie met zonder koekies en veel roke. Ben ik so weer op me gewichie.
– Nel, je lijkt wel een temeier met die stiletto’s!
– Koopman, lijk ik op een temeier?
– Wat is een temeier?
– Okee, geinporem: Een temeier, beste man, is un vrouw die haar lichaam, alsmeden haar eigedunk en zellefrespect, per uur en tegen een nette finansjeele bijdrage, ter beschikking stelt aan een iederlijk, ter leniging van seksuwele en/of zijnsgerelateerde behoeftes, see kuu noden’ (révérence). Wat moet je d’r voor hebbe?
– Ze zijn van echt Argentijns slangenleer, dame. Doe maar twintig. Mantelzorgers krijgen korting ;)
– Vijftien.
– …
– V i j f t i e n !
– Nou, vooruit mop, neem mee.

Pas op het opstapje

Het nietige woordje ‘nu’ heeft iets dringends. Daar is het voor bedacht. Je mag het ook nog dringender maken: ‘nee, ik moet nú naar de wc!!!’ En zó dringend was het voor Oxxio: ‘maak nú de envelop open en start direct met besparen!’
Veel – meer – meest. Volgens de Allerhande staan er meer dan 45 kooklessen op hun website. Maar Albert Heijn kent zijn pappenheimers en weet best dat wij daar geen woord van geloven. Dus staan er: ‘Méér dan 45’ kooklessen op. Meer – (nog)méér – meest. Vergrotende trap – vernoggroterende trap – overtreffende trap. (Tussen twee kaakjes: 45 kooklessen, verdomd weinig voor een special die ‘Kookschool’ heet.)
De onovertrefbare trap bestaat ook: de mééste koopjes, de láágste prijzen, de hóógste kortingen, de gróótste occasion-dealer. En wat dacht je van: de állergrootste keukenspecialist!?
Het midden- en kleinbedrijf zit bepaald niet in de lift. Men moet gewoon met de trap.

De Keukenspecialist

De Keukenspecialist
‘Voor al uw keukens’

Ik kocht al mijn keukens
Bij De Keukenspecialist
Mijn huis puilt uit
Van de keukens van
De Keukenspecialist

Ik sta voor ’t keukenblok
Een woonkeuken met bijkeuken
De spoelkeuken, het roestvrijstalen
Kookeiland, mijn kitchenette
Voor het raam, de grootkeuken
Voor als ik eters krijg

O, kom gerust eens kijken
In mijn keukens
’t Zijn immers alle keukens
Van De Keukenspecialist