Categorie archief: Onzin

Festen

Op vijf december
Tuigen wij de kerstboom op
Met paaseieren
Op de piek een roze hart
Voor Valentijn
Heel ons moeder bakt
De oliebollen
Piet kijkt witgewassen toe
Vader draagt een rode tulp
Op zijn revers voor één
Vier en vijf mei tegelijk
We vlechten roze kransjes
Voor de Hemelvaart
Op alle stoepen schrijven we
BEZET
Met oranje krijtjes

Een vaasje pinksterbloemen
Siert de salontafel

Dank

God bewaar me

In gesloten verpakking
Tenminste
Houdbaar tot zie bodem
Mits
Koel en donker

Niet om in te nemen
Niet blootstellen

Buiten bereik
Van Uw kinderen
Houden

Bij voorbaat dank
Heer

Intussen

Tussen toen
en nu
is de tussentijd
Toen toen nog
gisteren was
of lang gelee
En nu
pas morgen of
volgende week

Tussentijds
is het goed toeven
Maar inmiddels
voor je ’t weet
is het intussen bijna
straks

Vergetelijk

Ze zijn natuurlijk al op 31 augustus van dit jaar begonnen. De voorbereidingen althans. Maar de afgelopen maanden is de frequentie van de bombardementen drastisch opgevoerd. Het grote Kerst-offensief. Het ons op opdringerige en lawaaierige wijze wijzen op de aantrekkelijke en onmisbare elementen die ons zullen verzekeren van:
Een ONVERGETELIJKE KERST (ping-ping-sterretje-sterretje-glitter-glitter).
En of we maar zo vriendelijk willen zijn dit alles snel en nu aan te schaffen.
Op 1 staat uiteraard vreten. Dat de liefde voor het kindeke Jezus door de maag gaat is al zo oud als de weg naar Rome, alwaar ze er wel pap van lusten. Van eten en van – ik dwaal af.
Maar het kindeke Jezus heeft mij nooit kunnen inspireren tot de aanschaf van een nieuwe tv of een elektrische neushaar-trimmer die ook lieve woordjes kan zeggen (wel eerst even de app downloaden).

Gelukkig is de kwaliteit van al het gebodene van dusdanig peil dat jouw Kerst nooit Onvergetelijk gaat worden. Hooguit in negatieve zin. Er gaat ook altijd wel iets fout. De paté is jaren over de datum, er valt een brandende kaars op je kunststof glitterjurkje, je lief valt na twee glazen wijn al in slaap.

Toch, stel je het eens voor: een Onvergetelijke Kerst.
Hoe kom je daar in jezusnaam bijtijds vanaf, kwa Kerst 2016 bijvoorbeeld, om maar wat te noemen?
Ach je zal ze de kost moeten geven. Ik zie ze weleens lopen. Tobberige types, gebogen knieën, kromme rug, donkere kringen rond de ogen. Zwaar overloaded met onvergeten want Onvergetelijke Kersten. En het hoopt zich maar op, jaar na jaar na jaar. Ze zouden moeten ontKersten of zo. In werkelijkheid is de ontkerstening echter al decennia lang gaande, en het aantal tobbers groeiende. Of hun huisdeur volplakken met nee-nee-stickers… ja, ik roep ook maar wat.

J en ik gaan met kerst aan de kaasfondue, met Jumbo huiswijn, want in die ‘Speciaal voor Jou geselecteerde Topwijnen!!!’ heb ik weinig vertrouwen.
Of… hadden we dat vorig jaar niet ook gedaan?
Heerlijk vergetelijk.

Joehoe

Ik ga naar Tim Boek toe

Op een ouwe kroepoek koe

Met wie ik de tsjoektsjoek doe

Om doekoe voor mijn opoe

Opoe is, ach toe, hondsmoe

Ze peinst op haar sudoku

Ik oehoe met mijn uil Oehoe

Die zit met een versleten roe

Kan’t enkel nog met voodoo

Adoe maar da’s taboe!

So he does it on the loo

.

Mijn hemel nogaantoe

Dit is bepaald geen haiku

Man, wat is hiervan de clou?

Awel, dat alles rijmt op oe

Nou moe!

See you, toedeloe!