Weervrouwtje

Marten Toonder. Eén van zijn vele wonderlijke personages is een ouderwets en volledig in het zwart en geklede figuur, een soort Mormoon of Amish. Een grenzeloze zwartkijker. Zijn naam weet ik ook niet meer. Pastuiven Verkwil geloof ik. Hij loopt, ook bij stralend weer, altijd met opgestoken paraplu. Onder die paraplu regent het. Zijn kleren druipen, aan zijn neus hangt altijd een druppel.

Met J is het precies andersom. Wanneer zij met haar kar met huis-aan-huis-reclame de wijk intrekt, breken de wolken open. Of op z’n minst houdt het op met regenen. Zij is niet het vrouwtje uit het weerhuisje, dat alleen buiten komt als er mooi weer verwacht wordt. Wanneer J buiten komt is het mooi weer.
Blijf dicht bij haar.

Sapappels

Monpazier, Frankrijk. Het is al weken dertig graden
in de 
schaduw. Zelfs de fransen zijn bruin. Op het intieme centrale plein zitten we op het terras van Hôtel de Londres, op dit uur het domein van de toeristen.
Een nieuw groepje komt aan. Dertigers, jonge kinderen. Zonnebankbruin vlekkerig geworden door de woede van de echte zon. Neergetrokken mondhoeken. De mannen (boys) noemen de vrouwen schâh. Kids in driewielige buggies van het soort waarmee je de Himalaya kunt doen. Als het zaakje eindelijk aan een goed tafeltje en de driewielers op de juiste manier in de weg zitten komt madame opnemen.
– Messieurs-’dames?
– Euh… bierre, deuw bierre.
– Pression ou en bouteille?
– Jezus, tap, tep, eh…
– d’Accord, monsieur, á la pression.
En over haar schouder, richting de donkere grot van de zaal: ‘Deux pressions, deux!’ en tot de dames: ‘et mesdames?’ De man weer (‘tap’ werkte ook): ‘Appelsap’.
– Pardon?
– Oh my God. Bianc’ wat was appelsap ook weer?
Bianca trekt aan het schort van madame en bijt haar toe: ‘Pom-mes-de-jus!’
Madame wervelt om haar as en beent naar de zaal, mompelend maar wel steeds luider: ‘Pommes-de-jus! Pommes-de-jus! Deux Pommes-de-jus, deux!’ en van diep achter uit de zaal maar voor het hele terras hoorbaar: ‘Pommes-de-juuus, Nom-de-Djuuuu!!!’

’s Avonds, in het resaurant, wilde Bianc’ Châpeau-Briant.

Natuur

Ritsel-ritsel...

Zondagmiddag. Zonnetje. Koud pilsje in de tuin. Dacht je.
Je nekharen. Een zacht briesje laat je opdringerig voelen dat je weer eens naar de kapper moet.
De krekel. Met een oorverdovende knal belandt zij op het trommelvel van je krant.
De wesp. Die met panisch gezoem vanuit je inmiddels krachteloze bier tegen het glas omhoog kruipt. En wel aan jouw kant. Dat zie je als je het glas naar je mond brengt.
De bij, die iets belangrijks te doen heeft in de mouw van je t-shirt.
De glazenwasser. Wild flapperend verstrikt in je haar. Met achterlating van een nog bewegende poot bevrijdt zij zich en waait in je oor.
En er loopt iets. Iets groots. In je slipper. Onder de holte van je blote voet.
Dan: een koud, vochtig wezen baant zich een weg vanuit je nekhaar, kriebelend naar beneden, je shirt in. Nu ook een vanuit je oksel over je ribbenkast.
Verstijving. Kippevel. Moed scheppen en handelen. Je zo min mogelijk bewegen en de krant oprollen. Harde klappen op de vermoedelijke lokaties. Het stopt. Nee weer een. Bij je navel. Je rukt je shirt omhoog en kijkt: een druppel.
Koud zweet.

Zomeravond. Boswandeling. De natuur slaapt nooit.
Een mens heeft twee ogen. Plus tweemaal driehonderdzestig ooghoeken. Twee oren als schotels zo groot. Duizenden nekharen als overgevoelige antennes aan de achterkant. Geritsel in het struikgewas. Niks ‘vrije wandeling op wegen en paden’.
De vrije natuur manifesteert zich bij voorkeur in je ooghoeken, aan de rand van je gehoor en pas op: ongezien, dus temeer vermoed, achter je rug!!!

De natuur heeft zo haar wensen…

Qwerty


Hoe ik mezelf
Nu zou tiperen?
Nau ja ik ben
Representief
En klantgezicht
Ben coperatief
Ook wel zelftandig
Vlut van begrip
Preek drie talen
Perseelsadmistratie
Is mijn steke punt
Kor tom
Een goeie mijd
Soms wat astief
Want goedgebeft
Maar minputje
Is pypen

Zo goed?
Miep

.

Aapstert

Apenstaartje

Het apestaartje is een ligatuur – in één pennestreek dus –  van het latijnse ad en wordt vanaf de middeleeuwen door kooplieden en accountants gebruikt als aanduiding van eenheidswaarde of stuksprijs. Ter waarde van dus, ons ad of á, het Vlaamse aan en het Engelse at.

De vroege ontwikkeling van internet is een Engelstalige (militaire) aangelegenheid en de verschuiving in de betekenis van at van ‘voor een gegeven prijs per’ naar ‘op een specifieke (elektronische) lokatie’ is in het Engels vrij na tuur lijk. Zo werd @ het standaard scheidingsteken tussen gebruikersnaam en domeinnaam in het e-mail adres. Zo iets als ‘de heer P te A’.
Sinds 22 maart 2010 is het apestaartje opgenomen in de collectie van het Department of Architecture and Design van het Museum of Modern Art (MoMa). De complete historie van @ staat op hun site.

Bij ons zijn apestaartje en at volledig ingeburgerd. In andere landen hebben ze namen als slakje, slurfje, kattepootje en zelfs miauw. Hier en daar zijn regeringsambtenaren nog druk bezig een officiele naam te bedenken.
De aapstert uit de titel is de Zuid-Afrikaanse naam van @. De namen voor @ in (bijna) alle talen van de wereld zijn hier te vinden.

Nog leuk weetje (van MoMa): In het Spaans is men begonnen ‘sekseneutraal’ te communiceren door de uitgangen -a (v) en -o (m) te vervangen door @:

‘Hola l@s viej@s amig@s y l@s nuev@s amig@s!’
Gegroet, oude vriend(inn)en en nieuwe vriend(inn)en!

Zin & onzin over alles & niks

SmitzonderH

Hallo lieve lezer :) Welkom op mijn blog! Ik plaats hier uiteenlopende verhalen, van grappig tot emotioneel, van waargebeurd tot fictie. Uw reactie wordt gewaardeerd! Ik wens u veel leesplezier en een hele fijne dag! Mocht u mij willen volgen, klik dan op het blauwe balkje hier gelijk rechtsonder in beeld. Thanks!

Martijn de Boer

beeldend kunstenaar / artist

Sonja Schulte

leest, schrijft, tekent, fotografeert en maakt audio. Boekrecensies voor DvhN/LC. Essays voor De Optimist en De Gids. Maakte multimediaal e-book 'Vlieland' bij De Gids: een reisverslag in tekst, beeld en geluid (de-gids.nl/vandaag/vlieland-audio).

louterliefde

Het is met oorlog zoals met verliefdheden. Je kunt niet kiezen wanneer ze je overvallen (Lanoye, Heldere Hemel)

de nachtwandelaar

chasing shadows

Acta Sanctorum

Het dagdagelijk dagboek van Johan Sanctorum (verschijnt ook dagelijks op zijn facebookpagina)

Cassandraclub

Donkere wolken in de kristallen bol, met hier en daar een lichtpuntje

EEN TAFEL VOL ROZIJNEN II

KRONIEK OVER HET WEL EN WEE DER DINGEN

janariebuijs

All what's in a man's mind....

Bubbliciously me

Living the life you love....

sprokkelen

duurzaam leven in een sociale samenleving. politiek, dagelijks leven, opruimen, zelf doen en zelf maken. goedkoop en groen.

De Woordenwerf

Werken met woorden die werken

Rob's iPad Art

Rob van Doeselaar maakt een nieuwe tekening op de iPad

cultuurreis

We nemen je mee op een reis waarin je kennis maakt met de meest aparte culturen van de wereld

robschimmert

Alleen links inhalen s.v.p.

Gladius Poeticus

A poetic short sword, to freely cut, chop or stab in hand-to-hand combat with my rats. (©, copyright, auteursrecht).

ZICHTBAAR ALLEEN

Een weblog over poëzie

dray bosma

'Focus op wat je vrolijk maakt.'

MUIZENEST

MET VEEL BERICHTEN OVER DE PERIODE 1795-1945, MAAR OOK ALLERLEI ZAKEN NA 1945 DIE ME TOEVALLIG INTERESSEREN

Dichtgezicht

Sanne van Balen

Evy Van Eynde

Pent, kribbelt, denkt, plakt letters aan elkaar...

tussendelijnen

Jezelf urenlang verliezen in de wereld die een boek oproept, is pure magie. Urenlang over diezelfde wereld moeten horen aan de toog, is dat doorgaans niet. Dat zadelt mij met een probleem op. Schrijven is namelijk niet alleen mijn passie, maar ook een beetje mijn job. En dus kan ik - wil ik, moet ik zelfs - er uren over leuteren. Want er valt zoveel over te zeggen. Zoveel te ontdekken, te verzinnen, te beslissen, te evalueren en te herevalueren. Daarom heb ik een blog nodig. Zodat de mensen die ik liefheb, met mij pinten willen blijven pakken.

Door Suzanne

De beleving in al haar facetten

Méland Langeveld

Korte verhalen en gedichten

IN DUBIO

Notities van een Wandelaar

Bettine's schrijfsels

Schrijfsels over wat me aan het denken zet

Openbaar Geheim

door Bor van Geenen

mijn letterkast

Mijn blog gaat over het ongewone van het gewone, gevormd door de letters uit mijn letterkast

Sjaan schrijft

scribit ergo est

Moniek Spaans

zinsbegoochelingen - beeldspraak-watervallen - associatie-stroomversnellingen - taal en teken

FRAMEWORK

fluwijn.wordpress.com

akim a.j. willems

pssst...het menu van deze site vind je dààr in het hoekje = = = = = = = = = > > > >

weejeewee's Blog

Van alles en nog wat....dagelijkse prietpraatjes!

%d bloggers liken dit: