Tagarchief: geluk

Kus

Kus

In geuren en kleuren
slenter ik voort
door de paarsblauwe hei
boven oranjerode klippen

Langs mijn wangen strijkt
een briesje vanuit zee
als de voorzichtige kus
van ongeverfde lippen

Advertenties

How many roads…

De laaste tijd draai ik regelmatig weer eens mijn oude Bob Dylan platen. De oude vinylpersingen. Dus kwam het nummer ‘Blowing in the Wind’ voorbij. Daarover heb ik als 15 jarig, langharig, (huis)werkschuw maar volgens mijn moeder beslist geen tuig gastje veel lopen piekeren. Waarschijnlijk doordat er onder dat lange haar nog zo’n kort levenservarinkje zat: Hoeveel wegen moet een man bewandelen, voordat ze hem een man noemen? Nu, 65, geef ik het gewoon toe: weet ik veel. Volgens Dylan waait het antwoord met alle winden mee. Dylan heeft altijd gelijk. En wat is een Man? Ach, je zult begrijpen dat ik daar, in het kader van de vele zich voortslepende onderzoeken dienaangaande, geen mededelingen over kan doen. En: wass will das Weib? Keine Ahnung. En wat heeft dát ermee te maken? Alles.

Er komen steeds meer singles. En ik heb de indruk dat de meesten zich nou niet echt ‘happy singles’ voelen. Mannen en andere boeren zoeken vrouwen of mannen, vrouwen zoeken mannen en vrouwen. Getrouwde stellen komen uit de kast en gaan ook op zoek. Mannen worden vrouwen en krijgen andere wensen en andersom. Kinderen gaan de deur uit en ook op zoek, zodat de ouders eindelijk kunnen scheiden en hun eigen zoektochten beginnen.

En niemand schijnt dat alleen te kunnen. Datingsites schieten als paddesoelen uit het web. Ook dat zijn wegen die je kunt bewandelen. Ik moet wel altijd een beetje lachen om advertenties voor dating-bureaus ‘speciaal voor hoger opgeleiden’. Date & Discriminate! Nou, van de vele hoogopgeleide mannelijke collegae waarmee ik gewerkt heb weet ik toevallig dat ze het liefst een lekker ordinair en afhankelijk mokkel hebben, met blond haar en blauwe zaadvragende ogen. Oké, een cliché, mag ik ook eens?

Enige Tinder-tips. Hou je van wandelen? Zoek iemand die dus vele wegen bewandeld heeft. Ben je zo nu en dan ook graag een paar dagen alleen? Zoek op ‘vreemdganger’. Wil je niet altijd mee op pad? Zoek een Einzelgänger. Hou je niet van saaie rechte paden? Zoek een schuinsmarcheerder. Wil je niet dat het alleen over tieten gaat? Zoek bij ‘hobby: duivenmelker’. Hou je niet van wandelen, noch van mannen, en weet je het allemal niet meer? Zoek een vent die beschikt over een Routekaart van het Leven, ontferm je dankbaar over de kaart en dump de vent. Heb je behoefte aan iemand die altijd en overal onmiddellijk een antwoord op heeft? Neem een Amsterdammer.

Het slaat misschien nergens op, maar – voor je lijstje van favoriete quotes – hier een doordenkertje van de beroemde Amsterdamse filosoof Ernst:
‘De leukste mannen zijn: vrouwen die vele wegen bewandeld hebben.’

Zomerzucht

O, was het maar weer zomer
zonder ijzel, sinterklaas en witte daken,
zonder winterjas en pekelige blubberstraten,
met groei en bloei in al zijn glorie
Zou dat niet prachtig zijn?
Ja, verdorie

O, was het maar weer zomer
met zwembroek, zonnebrand en zomersproeten,
met minirok, Bermuda, teenslippers en blote voeten,
een leeuwerik, zingend in de blauwe lucht,
zou dat nou niet heerlijk zijn?
Ja, zucht

Hallo Turkije

Een nazomeravond. De zon is al achter de daken maar het is nog licht, het is nog warm en het is etenstijd. Het terras op het pleintje zit vol en voor enkele huisdeuren zitten mensen in tuinstoeltjes met een bordje op schoot en een glaasje op de stoeptegels. De lucht is vol geurtjes, geroezemoes, gerinkel van eetgerei en glazen. Ik hang met rondgegeten buikje uit het raam.
Aan de overkant komt een zware boodschappentas de straat in lopen met een grote zware man eraan vast. Uit zijn zak klinkt een oproepsignaal, een flard klassieke muziek. Zijn vriendelijk gezicht staat plots zorgelijk. Hij trekt zijn telefoontje en ziet, nu getergd, de naam van de beller. Drie gezichten in nog geen drie seconden. ‘Allò?’ bast hij bars. Het klinkt als ‘wat mot je’. Het apparaat gaat tussen kin en schouder, hij zakt iets door de knieën om zijn tas neer te zetten en hij steekt al luisterend een sigaret op. Hij hoort het even aan en begint aan wat een lange monoloog wordt, met korte zinnen en op steeds indringender toon. Daarbij richt hij zich soms letterlijk tot het arme mobieltje om zijn woorden kracht bij te zetten. Er moet blijkbaar iemand overtuigd worden. Toegesproken. Bezworen. Gebeden. Turkije is ver weg. Heel ver. En dan moet je dus heel hard praten.
Turkse buurtbewoners lijken bedrukt door wat ze horen. Hij merkt het. Hij schiet zijn peuk weg, brengt het mobieltje naar zijn andere oor, draait zich om en leunt moedeloos voorover, zijn voorhoofd tegen de muur. Zo blijft hij nu minutenlang stil luisteren. Nu en dan schudt hij nee. Met zijn hoofd zo tegen die muur is het eigenlijk zijn rug die nee schudt. Dan houdt ook dat op en richt hij zich op terwijl hij zich langzaam weer naar de wereld draait. Zijn gezicht klaart op en nu knikt hij steeds ja. Na een tijdje heft hij een hand en een opgelucht zuchtend gezicht ten hemel en zoent zijn mobieltje. Er volgt een uitgebreid afscheid terwijl de eigenaar van de buurtsuper op hem toestapt, zijn hand pakt en hem vrolijk zachtjes op zijn wang klopt en hem vervolgens als het gesprek ten einde is omhelst en zoent.
Boven hun hoofd worden dikke lagen gordijnen weggeschoven en steekt de overbuurvrouw haar hoofd uit het raam. Er wordt hier en daar druk gebeld: ‘goed nieuws!’ zoemt de hele wereld rond. Een blije zware man en de winkelier lopen gearmd naar de winkel. Er worden stoeltjes buitengezet en de winkelier schenkt koffie. Er is in Turkije iemand overtuigd, tot andere gedachten gebracht of wie weet gecapituleerd.
Uit een ver raam klinkt een heldere vrouwensopraan met die typisch Turkse jodel: ‘Lè-lè-lè-lè-lè!’ Volgens mij is er vanavond ergens een feestje.

Een en ander

Niemand is beter dan een ander
De een is beter in dit, de ander in dat
De een fluistert, de ander schreeuwt
Maar ze zeggen hetzelfde
De een vindt dit, de ander dat
Ieder denkt er het zijne van
De een loopt harder dan de ander
Maar de ander komt er ook wel
De een heeft succes en is bekend
De ander niet en vindt het wel goed zo
De een slaapt in een villa met zwembad
De ander ligt wakker in een tent
in de woestijn met 2.5 miljoen anderen

De een ziet kansen en pakt ze
De ander ziet ze ook maar weet:
er zit een touwtje aan en ze zijn weg
voor ik ze grijpen kan

ψ