Tagarchief: marketing

Festen

Op vijf december
Tuigen wij de kerstboom op
Met paaseieren
Op de piek een roze hart
Voor Valentijn
Heel ons moeder bakt
De oliebollen
Piet kijkt witgewassen toe
Vader draagt een rode tulp
Op zijn revers voor één
Vier en vijf mei tegelijk
We vlechten roze kransjes
Voor de Hemelvaart
Op alle stoepen schrijven we
BEZET
Met oranje krijtjes

Een vaasje pinksterbloemen
Siert de salontafel

Hemeltje, de HEMA!

Het gaat niet goed met HEMA. En nu denken ze dat wij moeten vinden (marketing heet dat) dat de HEMA een experience, een adventure zou moeten zijn. God helpe ons de brug over. En waar hebben we dat meer gehoord. Morgen moeten we zelf op onze pannelappen gaan jagen. En achter de leesbrillen ontkomen we ook nauwelijks aan een vervaarlijk druipende halve warme worst. Oh man, ik kan niet wachten!
Het gaat niet goed met HEMA, het gaat niet goed met V&D, het gaat niet goed met Albert Heijn. Waarom niet? Het gaat niet goed met de consument. De straten liggen vol met teleurgesteld weggeworpen dode mussen, maar ‘een nieuw koperspubliek’ moet zich nu druk gaan maken over de style en het gewaagde coloriet van vaatdoek, closetrolhouder en afdruiprek.
HEMA gaat ‘gewoon’ ‘bijzonder’ maken. Zonde van het werk. Gewoon ís in deze tijd al heel bijzonder. ‘Als je maar lang genoeg gewoon blijft, word je vanzelf bijzonder’ verzekert een verzekeraar ons.
Experience en adventure. Het zijn dode mussen waar een nieuw koperspubliek niet eens meer van opkijkt. Woorden uit de hoge hoed van de marketing-consultant. Ze zijn al te vaak gebruikt. Ze werden het jargon van de wanhoop, het refrein van de zwanenzang.
Waar haal je in deze tijd zo gauw een ‘nieuw’ koperspubliek vandaan? Met geborduurde dweilen? Het is de verkeerde volgorde, dezelfde fout die iedereen maakt: eerst een hip imago, dan een mooie etalage, en dan maar wachten op je gedroomde ‘nieuwe’ publiek.
Maak de swing: zet eerst het hema-personeel, dat straks onder hete krokodillentranen wordt ontslagen, eens haarscherp in de arbeidsmarkt. Dan heb je straks alvast je ‘nieuwe’ koperspubliek en ga dán eens vragen wat ze hebben willen. WW’ers kopen niks. Daar hebben ze geen tijd voor. Die participeren er maar een beetje op los.

Het marketen van een stoel

‘De ontwerper wil zitten weer tot een beleving maken.’

Ontwerpers en reclamemakers die het niet meer weten of te weinig aandacht krijgen willen elke gewone bezigheid opnieuw Tot Een Beleving maken. Meestal met een ‘historische’ onderbouwing, met veel name-dropping van bekendere ontwerpers.

Tot een … maken inplaats van er iets van maken.
En ach: weer. De goede oude tijd.
De beste oude tijd was toch wel die van de Neanderthalers. Hadden de keus tussen staan of liggen, totdat er één per ongeluk op zijn reet viel en Het Zitten ontdekte. De ultieme oer-beleving waar elke designer naar hunkert.
Myriaden nadien kon mijn opa pas lekker gaan zitten toen hij met pensioen ging – EN de televisie was uitgevonden – en het maakte hem geen reet uit waarop hij zat.

Zitten een beleving? Ja, in de petoet, met aambeien.
Of een uurtje paardrijden. Daarna is zitten een dijk van een beleving. Minstens twee weken lang.

Wat is reclame? Wat is marketing? Het in de markt zetten van de oplossing voor een probleem dat niet bestaat.
Wij wisten dit al.